EN ÖNEMLİ TOPLUMSAL SORUNUMUZ NEDİR? ÇOCUK TOPLUMLAR..

26 Kasım 2020 Perşembe 12:39

Çok duygusal bir toplumuz, bu yüzden tutum ve davranışlarımıza, akıl değil, duygularımız hakim. Belli ki, yetişme biçimimiz, aldığımız toplumsal terbiye ve çevremizdeki örnekler de ne yazık ki bu yönde evrilmemizi sağlıyor.

EN ÖNEMLİ TOPLUMSAL SORUNUMUZ NEDİR? ÇOCUK TOPLUMLAR..

Çok duygusal bir toplumuz, bu yüzden tutum ve davranışlarımıza, akıl değil, duygularımız hakim. Belli ki, yetişme biçimimiz, aldığımız toplumsal terbiye ve çevremizdeki örnekler de ne yazık ki bu yönde evrilmemizi sağlıyor.

Aileden, özellikle annelerden kaynaklanan bir korumacılık kalkanı bizi onlar hayatta olduğu sürece kuşatıyor, bu tavır bizi özgür kılmak yerine bağımlı kişilikler olarak yetişmemizi sebep olup şahsiyetlerin geliimesini, engelliliyor.

Bu yüzden hayatta hep himaye arıyor, bağlanmak isyeyeceğimiz bir dayanak arıyoruz.

Bir yerlere, bir partiye, bir dergaha, bir kulube, bir şeyhe, ya da bir lidere bağlanmak ihtiyacını bu yüzden buluyoruz galiba..

Bağımsız düşünebilmek yerine, bizim yerimize bağlandığımız düşünsün istiyor, düşünce tembelliğine yöneliyoruz. Zora değil, kolaya talip oluyoruz. Bu yüzden düşünce dünyamız gelişmiyor. Sahsiyetler bağımlı tipolojilerden oluşuyor, duygusal bağlar aklın ve bilimin önüne geçip, yanlışını anlasak bile bu bağlardan kurtulamıyoruz.

Bu yüzden gelişmesini tamamlayamamış, bağımsız karar alamayan, hep himaye ve korumacılık bekleyen, hep lider arayan bir toplunsal yapı oluşturuyoruz. Lider sandıklarımıza da ölümüne bağlanıp, onun yanlış ve kusurlarını görmezden geliyoruz...

Yalnız Özgür özgüveni Yüksek çocuklar  değil, anne babalarda onlara sıkı sıkıya bağlı, kendi hayatından çok çocuklarını düşünen, sadece onların kaygıları ile kendini, kendi hayatını ıskalamış bireyler olarak hayatımızı idame ettiriyoruz. Yetmiş yaşına da gelse çocuk şahsiyetli bireyler olarak kalıyoruz.

Bu yapı üstünde bence düşünülmeli, çocuklarımız üstünde, onları daha az koruyan yada bu korumacılığı hissettirmeden yapmanın, onların şahsiyetlerinin tabii  gelişimine izin verecek ölçülerde abartmadan yapmanın yollarını bulmak gerektiği kanaatini taşıyorum.

Hiç olmazsa 18 yaşından sonra bunu hissetirmeyecek yol ve metotlar bulmalıyız...

ALINTI
Anahtar Kelimeler

Yorum Gönder

@name x