Sabahleyin uyanırsın ilk işin haber kanallarını taramak olur. Sonra alt yazılardan Şehit yada yaralı isimleri geçmeye başlar. Boğazın düğümlenir ,burnunun direği sızlar. Dahada dikkatli bakarsın isimlere, ev halkına çaktırmadan. Korkarak aradığın isim geçmemiştir ekrandan. Peşinden içini utanmazca bir sevinç kaplar.Sonra, sonra Nedamet duyarsın o utanmazca sevincinden. Kendini o çocukların ailesinin yerine koyarsın ,Allahım düşüncesi bile korkunç ,ya gerçeği. Herkes gibi üzülemezsin,sevinemezsin,Boğazına kadar doludursun söyleyemezsin.övünemezsin yerinemezsin Şikayet hiç edemezsin.Başka işmi yoktu çocuğun Asker oldu ne işi oralarda derler. Eyvallah dersin. Ama hepsi benden daha vatanseverdir öyleki dantelli kefen bile giyerler. Varsın evlerimiz gecekondu olsun. Asker babası olmanın gururunu hep içinde taşıyorum."