İSTİFA GEREKÇELERİ: FİKİR AYRILIKLARI VE YENİ ROTA

Akalın, açıklamasında parti üst yönetimiyle özellikle son dönemdeki politik gelişmeler karşısında derinleşen fikir ayrılıkları yaşadığını belirtti. Özellikle “terörle mücadele” ve “ittifak siyaseti” konularında partinin kurucu değerlerinden uzaklaştığını savunan Akalın, şu ifadeleri öne çıkardı:

• Şantaja Karşı Sessizlik: Başka partilere yönelik şantajı eleştiren yönetimin, kendi partisine yönelik şantaj karşısında sessiz kalmasını ve şantajcılarla kurulan ilişkileri eleştirdi.
• İdeolojik Savrulma: Partinin “ortaklaşma alanları” arayışını ve Türklük vurgusundaki değişimleri, partinin yeni rotasının izleri olarak değerlendirdi.
• Tahterevalli Siyaseti: İYİ Parti’nin mevcut siyasi kutuplaşma düzeni içinde konumlandırılmasını kabul etmediğini belirterek, sivil ve demokratik milliyetçilik vurgusu yaptı.

“HİKAYEMİZ YARIM KALMAYACAKTIR”

Mevcut yönetim anlayışıyla partiyi kuruluş eksenine oturtmanın mümkün olmadığını ifade eden Mehmet Tolga Akalın, siyasi kimliğini ve dostluklarını korumak adına bu kararı aldığını vurguladı. Açıklamasında, “Hikayemiz asla yarım kalmayacaktır” diyerek, Türk milliyetçiliği davasındaki kararlılığını yineledi.

Şehitlik duygusu Türk’ün ruh dünyasında sarsılmaz bir yere sahip olduğu gibi; şiirinde, edebiyatında, masalında, ninnisinde ve en önemlisi dua ve niyazlarında da geniş bir yer tutar. Nitekim M. Cemal Kutay’ın:

“Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır,
Toprak eğer uğrunda ölen varsa vatandır.”

dizeleri, Türk çocuğunun ruh dünyasının şiire yansımış hâlidir.

Üç aylık bebeğini evde bırakıp cepheye koşan Nene Hatun’un,
“Bebeğim anasız büyür de vatansız büyüyemez.”
sözleri de bu anlayışın bir başka tezahürüdür.

Türk milletinin bu ruhunu; erkek çocuğuna ilk kez süt verirken
“Ey Rabbim! Senden dileğim, oğlum ya şehit olsun ya gazi!” diye dua eden annenin yakarışında; oğlunu askere gönderirken kurban edeceği koyunu kınalar gibi kınalayan annenin tavrında; cepheye mermi taşırken yağmur mermileri ıslatmasın diye kucağındaki yavrusunun örtüsünü mermilerin üzerine örten annenin reflekslerinde görmek mümkündür.

Hiç şüphesiz bu ruh dünyasının temelinde, Kur’an’ın “ölmez” dediği şehitlik inancı yatmaktadır.

Tarih şahittir ki, vatanı uğrunda en fazla şehit veren millet Türk milletidir ve bu hakikat bütün insanlık tarafından bilinmekte, takdirle dile getirilmektedir. Nitekim Trablus’un İtalyanlar tarafından işgaline karşı verilen destansı mücadeleye atıfla Pakistan’ın büyük düşünürü ve şairi Muhammed İkbal, öteki dünyada Hz. Peygamber’e sunabileceği tek hediyeyi şu mısralarla ifade etmiştir:

“Yalnız bir şey getirdim,
Kutlanmış tekbirlerle;
Bir şişe kan ki,
Eşi yoktur cennette bile.
Bu, senin ümmetinin namus vicdanıdır,
Bu, Trablus şehidi Mehmetçiğin kanıdır.”

Bütün bunlar bize şunu gösteriyor: Bu vatan bize kura ile verilmemiştir ve herhangi bir yedeği de yoktur.

Unutmamak gerekir ki, bir vatana sahip olmak için yalnızca şehit vermek yetmez; şehidin yakınlarına ve manevi hatırasına da saygı göstermek gerekir. Ancak o zaman şehitlik ideali peşinde olan gençler ve şehit adayları yetişir. Aksi hâlde, yıllar önce şehit olan bir polis memurunun kızı Özlem Şeker’in, Çukurova Emniyet Müdürlüğü görevini büyük bir aşkla ve şehit babasının hatırasını yaşatarak yerine getirmesinden söz edilebilir miydi?

Şehide verilen değer, vatana sahip çıkmakla eş anlamlıdır ve asla ihmale gelmez. Türk’ün 4.000 yıllık tarihinde sürekli bir vatana sahip olması, bu anlayış sayesinde mümkün olmuştur. Türkler hiçbir zaman vatansız kalmadıysa, bunun sebebi vatan için can verenlere gösterdikleri derin saygıdır. Vatanın bekası, şehide atfedilen değerle doğrudan ilişkilidir.

Türk milletinin vatan tutkusu, 12 Mart 1921’de TBMM’de ayakta, tekrar tekrar okunarak oy birliğiyle kabul edilen İstiklal Marşı’nda da açıkça görülmektedir. İstiklal Marşı; Türk milletinin bağımsızlık aşkını, her karış toprağından şehit kanı fışkıracak bir vatan anlayışını ve her Türk’ün ataları arasında mutlaka bir şehidin bulunduğu bilincini güçlü bir şekilde vurgular. Aynı zamanda Türk çocuğunun vatan ve millet konusundaki en temel rehberidir.

Peki ne değişmiştir ki, bu marşın coşkuyla kabul edildiği aynı gazi Meclis çatısı altında, bugün bu ruhu inkâr eden bir hava estirilmektedir?

2026 yılı bütçe görüşmeleri sırasında bir milletvekilinin Türk ordusunu “kandan beslenen işgalciler, tecavüzcüler” gibi ifadelerle yaftalayabilmesi; daha da vahimi, ömrünü Türk Silahlı Kuvvetleri’ne adamış, Genelkurmay Başkanlığı yapmış ve hâlen Millî Savunma Bakanı olan Yaşar Güler’in, bir şehit annesinin feryadı karşısında “Sen alt tarafı bir şehit annesisin” sözlerine sessiz kalabilmesi, her vatan evladının vicdanını yaralamaktadır. Bu duruma tepki göstermek, bu ülkenin her ferdinin vicdan borcu değil midir?

Yine aynı Meclis çatısı altında, Türk milletinin birliğine sadakat yemini etmiş bazı milletvekillerinin; Doğu Anadolu’da görev yapmış tüm mülki, askerî ve emniyet yöneticilerinin sorgulanmasından söz edebilmesi, teröristler tarafından katledilen insanların bu ölümü “hak ettikleri” yönünde ifadelerin dile getirilebilmesi ve buna rağmen milletin temsilcilerinin sessiz kalması kabul edilemez bir durumdur. Büyük partilerin ve iktidar çevrelerinin bu tablo karşısındaki sessizliği, millet vicdanında derin bir rahatsızlık yaratmaktadır.

Milletimiz, TBMM’de yaşanan bu sorumsuzluklara karşı tüm milletvekillerinin ortak bir duruş sergilemesini beklemektedir. Buna rağmen, sayıları az da olsa hangi millete vekâlet ettiklerinin bilincinde olan bazı milletvekili ve siyasetçilerin varlığı, geleceğe dair umutlarımızı canlı tutmaktadır.

Başta İYİ Parti Genel Başkanı Sayın Müsavat Dervişoğlu olmak üzere; Turhan Çömez, M. Satuk Buğra Kavuncu, Ayyüce Türkeş Taş, Selcan Taşçı, Şenol Sunat, Cengiz Özatıcı, Hasan Şeref Olgun ve Yüksel Selçuk Türkoğlu’na Türk milleti adına teşekkür etmeyi bir vicdan borcu sayıyoruz.

Ayrıca meclis dışındaki partilerden; Zafer Partisi Genel Başkanı Prof. Dr. Ümit Özdağ’a, Azmi Karamahmutoğlu’na, Anahtar Parti Genel Başkanı Yavuz Ağıralioğlu’na, Türkiye Bağımsız Partisi Genel Başkanı Hüseyin Baş’a ve Milliyetçi Türkiye Partisi Genel Başkanı Ahmet Yılmaz’a da gösterdikleri hassasiyet için şükranlarımızı sunuyoruz.

Siyasetçinin temel meselesinin vatan olması kadar doğal bir şey yoktur. Bu milletin vergileriyle maaş alan her milletvekilinin bu gerçeğin bilincinde olmasını bekliyoruz. Keşke bu her zaman mümkün olabilseydi.

İnanıyoruz ki, ümitsizlik Türk çocuğuna yakışmaz. Çünkü onun karşılıksız bir sevdası vardır: Vatan.
Yine inanıyoruz ki, Türk varsa imkânsız yoktur. Yeter ki Türk milleti birlik ruhunu korusun ve merhum Mehmet Âkif Ersoy’un şu dizelerini asla unutmasın:

“Girmeden tefrika bir millete düşman giremez,
Toplu vurdukça yürekler onu top sindiremez!”

Türkiye’de siyaset, isimler, partiler ve dönemler değişse de benzer gerilim hatları etrafında dönüp durmaktadır. Laiklik–dindarlık, merkez–çevre, devlet–toplum, sağ–sol, yenilik–gelenek gibi eksenler farklı bağlamlarda yeniden üretilmekte; fakat bu tartışmalar nadiren kalıcı çözümler doğurmaktadır. Bunun temel nedeni, bu gerilimlerin konjonktürel değil, yapısal nitelik taşımasıdır.

Türkiye’nin son iki yüzyıllık modernleşme tecrübesi, büyük ölçüde organik toplumsal süreçlerden ziyade devlet eliyle yürütülmüş bir dönüşüm sürecidir. Bu tercih, kısa vadede kurumsal kapasite üretmiş; ancak uzun vadede siyasal alanı besleyen derin sosyolojik kırılmalar yaratmıştır. Bugün karşı karşıya olduğumuz siyasal tıkanmalar, bu tarihsel mirasın güncel tezahürleridir.

I. Yenilik ve Gelenek Arasında Sıkışan Siyaset

Türkiye’de siyasal çatışmaların önemli bir kısmı, değişimin yönünden çok yöntemine ilişkindir. Yenilikçi bakış açısı, toplumsal dönüşümün gecikmesini bir varoluş riski olarak görürken; gelenekçi yaklaşım, aynı dönüşümü kimlik ve değer kaybı olarak algılamıştır. Bu karşıtlık, yalnızca ideolojik bir ayrım değil; modernleşmenin toplumla kurduğu sorunlu ilişkinin bir sonucudur.

Devlet merkezli modernleşme, toplumu dönüştürmeyi hedeflemiş; fakat toplumsal meşruiyet üretme kapasitesi sınırlı kalmıştır. Bu durum, yenilikçi aktörleri daha merkezî ve zorlayıcı araçlara yöneltirken; gelenekçi kesimlerde kalıcı bir savunma refleksi yaratmıştır. Böylece değişim, toplumsal bir uzlaşma süreci olmaktan çıkıp siyasal bir dayatma–direnç döngüsüne dönüşmüştür.

Karşı tez ise bu noktada devreye girer: Sorun değişimin hızı değil, değişime karşı gösterilen sistematik dirençtir. Bu bakışa göre, birçok reform kaçınılmazdı ve gecikme maliyeti daha ağır sonuçlar doğurabilirdi. Ancak bu tez de, meşruiyet krizinin siyasal sonuçlarını göz ardı etme riskini taşımaktadır.

II. Sağ–Sol Ayrımının Sosyolojik Zemini

Türkiye’de sağ–sol siyasetin Batı’daki örneklerinden farklı bir seyir izlemesi, çoğu zaman “sınıf yapılarının yeterince gelişmemiş olması” ile açıklanır. Gerçekten de Türkiye’de sanayi kapitalizmi, sınıfsal müzakereler yoluyla değil; devletin yönlendirici rolüyle şekillenmiştir. Bu durum, sınıf siyasetinin toplumsal kök salmasını zorlaştırmıştır.

Ancak karşı tez, bu açıklamanın eksik olduğunu ileri sürer. Türkiye’de sınıflar mevcuttu; fakat sol siyaset, bu sınıflarla kültürel ve duygusal bağlar kurmakta başarısız olmuştur. Solun dili, çoğu zaman toplumsal gerçeklikten kopuk, teorik ve yukarıdan olmuştur. Sağ siyaset ise ekonomik eşitsizlikleri çözmekte yetersiz kalsa da, kültürel temsil üzerinden güçlü bir siyasal bağ kurmayı başarmıştır.

Bu bağlamda Türkiye’de sağ–sol gerilimi, yalnızca sosyolojik değil; aynı zamanda temsil ve örgütlenme krizinin bir ürünüdür. Ekonomik adalet talepleri, kimlik ve aidiyet tartışmalarının gölgesinde kalmış; siyaset, sınıfsal talepleri dönüştürecek kanalları yeterince üretememiştir.

III. Devlet ve Toplum Arasında Kurulamayan Güven İlişkisi

Türkiye siyasetinin belki de en temel açmazı, devlet ile toplum arasındaki kronik güvensizliktir. Devlet, tarihsel olarak toplumu dönüştürmesi gereken bir nesne olarak görmüş; toplum ise devleti denetlenmesi zor, mesafeli ve zaman zaman tehditkâr bir yapı olarak algılamıştır.

Liberal ve sosyal demokrat yaklaşımlar bu noktada farklı reçeteler sunar. Liberal perspektif, sorunun kaynağını devletin aşırı gücünde görürken; sosyal demokrat bakış, devletin düzenleyici ve koruyucu rolünü vurgular. Ancak her iki yaklaşım da Türkiye pratiğinde aynı sınırla karşılaşır: Devletin sınırlarının net çizilememesi.

Karşı tez, devlet–toplum uzlaşması söyleminin devletin tarihsel sorumluluğunu yeterince sorgulamadığını savunur. Bu görüşe göre, güven ancak devletin hukukla, denetimle ve çoğulculukla sınırlandırılmasıyla mümkündür. Güçlü devlet miti, güçlü birey üretmediği sürece siyasal istikrar da üretemez.

IV. Yapısal Açmazların Ortak Paydası

Yenilik–gelenek, sağ–sol ve devlet–toplum eksenlerinde ortaya çıkan bu tartışmaların ortak noktası, modernleşmenin toplumsal meşruiyet sorunudur. Türkiye’de siyaset, çoğu zaman sorunları çözmek yerine yönetmeyi; uzlaşma üretmek yerine denge kurmayı tercih etmiştir.

Bu yaklaşım kısa vadede istikrar sağlayabilir; ancak uzun vadede siyasal alanı daraltır. Her yeni siyasal aktör, kendisinden önceki gerilimleri devralır ve yeniden üretir. Böylece siyaset, geleceği inşa eden bir alan olmaktan çıkar; geçmişle hesaplaşmanın tekrarlandığı bir sahneye dönüşür.

Sonuç: Rasyonel Siyasetin İmkânı Var mı?

Türkiye’de rasyonel ve sürdürülebilir bir siyaset üretmenin ön koşulu, bu yapısal açmazlarla dürüstçe yüzleşmektir. Ne devleti kutsayan ne toplumu romantize eden; ne değişimi mutlaklaştıran ne geleneği donduran bir yaklaşım çözüm üretebilir.

İhtiyaç duyulan şey, sosyolojik gerçekliği merkeze alan, meşruiyeti zorlamadan inşa eden ve siyasal farklılıkları tehdit değil zenginlik olarak gören bir siyasal akıldır. Aksi hâlde Türkiye siyaseti, aynı soruları sormaya devam edecek; fakat cevapları hep yarım kalacaktır.

DEMOKRATİK DEĞİŞİM HAREKETİ Sözcüsü Rubil GÖKDEMİR

Takvime göre, tutuklular ile taksirli suçlardan hükümlülere ilişkin askı listeleri, Cumhuriyet Başsavcılıklarından istenilen ikinci liste ile karşılaştırılacak. Değişiklikler Bilgisayar Destekli Merkezi Seçmen Kütüğü Sistemi'ne işlenerek, 3 Şubat'ta askıya çıkarılacak.

Seçmen kütükleri, 7 Şubat'ta kesinleşecek. Seçmenin oy vereceği yer ve sandıklar, 7-11 Şubat arasında belirlenecek.

İlçe seçim kurullarınca seyyar sandık oluşturma, hastalığı veya engeli sebebiyle yatağa bağımlı seçmenlerin seyyar sandıklara işlenmesi ve ilişkilendirileceği sandık kurulunun belirlenmesine 12 Şubat'ta başlanacak.

Listeler 20 Şubat saat 17.00'ye kadar teslim edilecek

Siyasi parti ilçe başkanlıkları, belediye başkanlığı, belediye meclis üyeliği ve il genel meclisi üyelikleri seçimlerine ait aday listelerini ilçe seçim kurullarına; büyükşehirlerde siyasi parti il başkanlıkları, büyükşehir belediye başkan aday listelerini il seçim kurullarına 20 Şubat Salı saat 17.00'ye kadar iletecek.

Bağımsız adaylar da başvurularını en geç 20 Şubat Salı saat 17.00'ye kadar yapabilecek.

Siyasi partiler, aday listesindeki eksiklikleri 22 Şubat'a kadar tamamlayabilecek. Bağımsız adaylar dahil geçici aday listeleri 23 Şubat'ta ilan edilecek, aynı gün listelere itiraz süresi başlayacak. Kesin aday listeleri 3 Mart'ta ilan edilecek.

Birleşik oy pusulalarının basımı ve ilçe seçim kurulu başkanlıklarına dağıtımına 3 Mart'ta başlanacak.

Propaganda serbestliği 21 Mart'ta başlayacak

Propaganda serbestliği ve bazı seçim yasakları, 21 Mart 2024 Perşembe sabahı başlayacak.

Seçmen bilgi kağıtlarının seçmenlere dağıtımı 24 Mart'ta tamamlanacak. 28 Mart'ta tutuklular ile taksirli suçlardan hükümlülere ilişkin listeler kesinleştirilecek.

Propaganda serbestliği 30 Mart Cumartesi saat 18.00'de sona erecek. Seçmen 31 Mart'ta sandık başına gidecek.

Doğudaki illerde oy kullanma işlemi saat 07.00'de başlayıp 16.00'da sona erecek. Batıdaki illerde ise oy kullanma işlemi 08.00'de başlayacak, 17.00'de tamamlanacak.

Seçim süreçlerinin kritik aşamalarından biri şüphesiz adaylık konusudur. Siyasi partiler adaylarını farklı yöntemlerle belirlerken, aday adayları da propaganda yaparak, araya birilerini koyarak avantaj elde etmeye çalışırlar. Bazı partiler, aday belirlemede çeşitli yoklama ve anketlerle halkın görüşünü aldıklarını belirtseler de adaylar, genel merkezlerin tercihlerine göre belirlenmektedir.

Diğer yandan parti çalışmalarında, mali gücün en etkili olduğu alanlardan biri de ön seçimlerdir. Bilindiği gibi, seçmenler büyük oranda adaylara değil, partilere oy verdiğinden listenin birinci sırasına adını yazdırma şansını yakalayan aday, diğerlerine göre seçilme şansı en yüksek demektir. Aday adayı olduğunuzda hemen etrafınızı genel merkezle aranızda irtibat kuracağını, kendisinin adaylığınızı garantileyeceğini söyleyen simsarlar saracaktır. Çok sıkıntılı olan bu süreçte bazılarının üçkâğıtçı uyanıklara para kaptırdıklarını duymuşsunuzdur. Nitekim 2011 yılında İstanbul’dan aday adayı olduğumda, bu simsarlar beni de bulmuş genel merkeze benim adıma ulaşarak refere edeceklerini belirterek yoklamışlardı. Bu yüzden, aday adayları önseçimlerde zaman zaman mali güçlerini kullanarak parti aday listesinin üst sıralarında kendilerine yer bulmaktadırlar.

Ehliyet, emanet ve liyakat...

“Allah (c.c.) size; emanetleri (devlet yönetimi ve milletin idaresiyle ilgili görevleri), mutlaka ehil, emin ve yetenekli kimselere vermenizi emrediyor! Ve insanlar arasında (karar verirken ve tercih yaparken) hükmettiğiniz zaman ise adalet ve hakkaniyetle hükmetmenizi emretmektedir.” (Nisa Suresi, 58) İlahi mesajındaki ehliyet, emanet ve liyakat adayların tespitinde ve oy verilmesinde olmazsa olmaz ilk şarttır.

Seçildiği gün bir sonraki seçimin hesabına başlamayan aday…

Adaylar için istenen güvenlik soruşturması neticesinde kişinin sabıka kaydı olmaması adaylığını belirlemek ve oy vermek için tek başına yeterli değildir! Olmamalıdır! “Âyinesi iştir kişinin lafa bakılmaz’’ prensibinden yola çıkılarak millî, dini, insani ilkelerle birlikte kılı kırk yararak, takım çalışmasını bilen, seçildiği gün bir sonraki seçimin hesabına başlamayan, tuttuğunu koparan, şehri ayağa kaldırma iradesini gösterebilecek, yetkilerini takım arkadaşlarıyla paylaşmaktan gocunmayacak en ideal ve çalışkan adaylar tercih sebebi olmalıdır.

Herkesin beğeneceği bir listeyi oluşturmak elbette mümkün değildir ama aday sıraları belirlenirken, mümkün olan en iyisinin seçilmesi beklenir. Adayda bulunması gereken bazı özellikler; eğitim durumu, mesleği, yaşı, mali durumu, hitabeti, bilgisi, tecrübeli, tanınmış, meslek sahibi ve kısacası iyi bir imajının olmasıdır. Ayrıca belediye hizmetleri konusunda tecrübeli olması, halkı kucaklayacak gönül insanı olması, bölgelerinde sevilen, sayılan insanlar olmaları tercih edilen özelliklerdendir. Malûm, “Her arayan bulamaz ama bulanlar mutlaka arayanlardır.” Piyangodan çıkan adaylar; şehri, şehrin insanını, kültürel ve sosyal hayatı, çevreyi perişan etmektedirler.

“Mebuslar, vilayetlerin iki göbek yerli ahalisinden olmalı”

İsabetli aday seçimi her zaman ve her seçim döneminde sorun olmuştur. Osmanlı’nın son dönemlerinde ve Cumhuriyet’in ilk yıllarında Bakanlık da yapmış olan Dr. Rıza Nur, hatıralarının bir bölümünde, aday seçiminin nasıl ve hangi yöntemlerle olması yapılması üzerinde dururken; “Mebuslar, vilayetlerin iki göbek yerli ahalisinden olmalıdır” diyerek dışarıdan herhangi birinin o ili temsil etmesi veya paranın gücüyle gelen insanların diğerlerinin önüne geçmesini engellemesi gerektiğini vurgulayarak şöyle devam etmiştir.

“Mebusların âlim ve malûmatlı olmaları elbette iyi bir şeydir. Ancak ahlâk ve namusu vatana ve millete merbutiyetin (bağlılık) ilimden evvel olduğu aşikârdır. Bunun ispatı Ankara’nın ilk büyük Millet Meclisidir ki, bunlar ekseriyetle Anadolu’nun yerli halkı ve çoğu cahil idi. İşleri muhabbetle ve gayretle güzel bir surette başarmışlardı. Halbuki entelektüellerden ekseriya dalkavuklar ve ahlâksızlar yetişiyor.” (1)

Burada önemli olan kişinin siyasi görüşü ile beraber çevresinde itimat edilir bir zat olup olmadığı, kendisi gibi yaşamayanların bile, mallarını, mülklerini emanet etmekten çekinmeyecekleri vasıflara sahip olmasıdır. Önünüze gelen bilgiler bazen yanıltıcı olabilir. Bağlantılarını kullananlar eksikliklerinin, hatalarının, yanlışlarının görülmemesini, kendilerinde olmayan güzelliklerin de varmış gibi gösterilmesini sağlarlar.

Kanaat önderleriyle istişare edilmeli…

Bu durumda, daha kaliteli adaylara ulaşmak veya parası olmadığı için piyasaya çıkmayan, kimseyle aşağı yukarı düşmemek için kendini görücüye çıkarmayan kaliteli ve kıymeti adayları arayıp bulmak için ne yapmak lâzım? Öncelikle her şehirde, Anadolu topraklarının yoğurduğu, herkesin bildiği, sözüne güvendiği, emin insanlar olan “Kanaat önderleri” ile istişare etmek lazımdır. Bu hem demokrasimize, siyasetimize, parlamentomuza hem de seçilmişlere belli bir seviye kazandırır.

Bütün siyasi partiler bu yöntemle daha kaliteli aday bulabilirler. Ancak ülkenin büyük çoğunluğuna hitap eden Cumhur İttifakı (AK PARTİ, MHP, BBP) tüm Türkiye’de teşkilatlı olması nedeniyle kaliteli aday bulma noktasında daha avantajlıdırlar. Ayrıca bu partilerin gerek halk ile daha fazla iç içe olması gerek her şehirde sivil toplum kuruluşları ve rol model olan kanaat önderleri ile irtibatlarından dolayı bu noktada şansının daha yüksek olduğunu düşünüyorum.

Siyasette ve bürokraside Ömerleri bulmak…

Hz. Ömer’i (r.a.) adaletin sembolü yapan, vefatı esnasında kendisinden sonra halife seçmeleri için tavsiye ettiği altı kişinin içinde hiçbir yakını ve akrabası yoktu. Siyasette ve bürokraside Ömerleri bulmak için yakın çevrenin dışına da açılmak lazımdır. Artık günümüzde herkesin tüm bilgilerine rahatlıkla ulaşılabilmektedir. Yeni Ömerler aramak, bulmak endişesini taşıdığına inandığım Sayın Cumhurbaşkanımızın, idealleri doğrultusunda ve güvenilir kanaat önderleri vasıtasıyla hem elimizdeki Ömerleri kaybetmez hem de yeni Ömerler bulma konusunda daha isabetli kararlar vermiş oluruz.

Herkesin birbirinin önünü kapatmaya çalıştığı dönemde donanımı, birikimi olup ancak parası veya yukarıdan referansı olmayan “Aslan gibi kaliteli adayları kedilere boğdurmamak” için yeni Ömerleri bulup kapılarını biz tıklatmalıyız. Şimdi yazıyı okuyan bazı arkadaşların içlerinden gülümsediklerini tahmin ediyorum. Niye güldüklerini de biliyorum. Ben de gülüyorum.

Mustafa ALTINSOY - 31 Aralık 2023

Bugün görülen davada bu istilaya karşı çıkan şerefli Türk evlatları mahkeme tarafından tahliye edildiler. Biz bunu bir zafer olarak görmüyoruz. Esasen bu insanların üç aydan beri hapishanede tutuluyor olması dahi kabul edilemez. Geçtiğimiz günlerde İstanbul’da Ege adlı bir genç bir itiş kakıştan sonra tutuklandıysa, Ege’nin tutuklanması da kabul edilemez. Çünkü Ege’nin yapmış olduğu, göstermiş olduğu tepki fiili eyleme dönüştüğü andan itibaren tasvip etmediğimiz bir eylem ama bu Ege’nin milli hislerle hareket ettiği gerçeğini ortadan kaldırmaz. Üstelik polisin yanında Ege’ye saldırı oluyor. Ege’ye saldıran tutuklanmıyor fakat Ege yasaya aykırı olarak tutuklanıyor. Bu mu adalet? Herkese eşitlik bu mu?
Bu ülkede cumhuriyeti savunursan kuruluş esaslarını savunursan eşit değil baskı altındasın ama cumhuriyeti yıkmaktan bahsedersen, örtülü istilayı desteklemekten bahsedersen kapılar önünde açılıyor. Biz, Zafer Partisi olarak bundan sonra da şimdiye kadar olduğu gibi Türkiye’nin Atatürk çizgisinde kuruluş felsefesi üzerinde 21. Yüzyıla doğru ilerleme mücadelesini kararlılıkla sürdüreceğiz. Örtülü istilaya da aynı kararlılıkla karşı çıkacağız.

Bu tür saldırılar, bu tür baskı politikaları bizi yıldırmıyor. Siz baskı yaptıkça Zafer Partisi büyüyor. Evet, bakın bugün Türkiye’nin dört bir yanından buraya yüzlerce insan Zafer Partili geldiler ve tavırlarını ortaya koydular. Bundan sonra baskı yaparsanız on binlerce daha sonra yüz binlerce insan gelecek. Yol yakınken bu yanlış yoldan geri dönün. Sığınmacıları, işgalcileri vatanlarına yollamak için Türkiye artık hazırlıklara başlasın. Bu kadar gerilim, istila, toplumsal kutuplaşma Türkiye’nin hayrına olmadığı açık. Zafer Partisi üzerine düşenin fazlasını yapıyor. Artık sıra AKP’nin de üstüne düşeni yapması ve toplumsal kutuplaşmayı bitirmek için hukuk devletinin kurallarını uygulaması, başka bir şey istemiyoruz. Mevcut anayasaya sadık olması, başka bir şey istemiyoruz.

Bakan Tekin’in müsteşarlığı döneminde, 15.000 okul ve kurum müdürü ile 5.000 okul ve kurum müdürünü talimatla görevden aldırdığını belirten Türkoğlu, “Aynı zamanda 30.000 müdür başyardımcısı ve müdür yardımcılarının da görevlerine son verildi. Birçok insan bu yıkıma katlanamadı. Birçok yuva dağıldı. Birçok kişi ekonomik zorluklar yaşadı. Vicdanınız gerçekten rahat mı?” diye sordu.

Türkoğlu şöyle konuştu:

“Sn. Başkan,

Muhterem Milletvekilleri;

Üniversite deyince ülkemizde ne görüyoruz?

Kızmaca darılmaca yok;

İflas etmiş bir eğitim sistemi görüyoruz!

Niteliksel değil, maalesef niceliksel büyüyen içi boş bir yapı görüyoruz!

Ülkemizde toplam 208 üniversite bulunuyor.

Allah bereket versin!

Son 20 yılda üniversitesi olmayan ilimizin kalmadı çok şükür!

Keşke bu duruma alkış tutabilseydik.

Oysa ne vadetmiştiniz?

“Dünyada ilk 500’e giren üniversite sayımızı en az 10’a çıkaracağız!” dediniz.

Sadece 3 üniversitemiz var!

Diplomalı işsizler ordusu yaratan üniversitelerimizin sayısıyla övünmeye değil, nitelik sorununu tartışmaya ihtiyacımız var.

Sayenizde “apartman üniversiteleri” diye bir kavram oluştu.

Hatta onlardan birine Selman Öğüt atandı. Tıpkı Bekri Mustafa’nın Ayasofya’ya imam olması gibi.

Bu arada üniversiteye girişteki baraj uygulamasını kaldırdınız de mi?

Ne oldu peki? Hem iki yıllık hem de 4 yıllık bölümlere çok sayıda öğrenci eksi net ile girmeye başladı. Kaldı ki halen pek çok bölüm boş kaldı.

Yahu eksi dokuz netle 4 yıllık üniversiteleri kazananlar var bu ülkede, görmüyor musunuz?

Hal bu ki;

Baraj kalkmadan önce 4 yıllık bölümler için en az 27 net, 2 yıllık bölümler için de 9 net yapmak mecburiydi, öyle değil mi?

Tabi ki sizin için önemli olan konu bu değil.

Sayenizde üniversiteler kadrolaşma ve arpalık yeri oldu!

Anadolu’da bir söz vardır. Denir ki; bir ambar buğdayın, bir avuç mostrası olur.

Mesela; Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi.

Bu üniversitemiz resmi gazetede bir öğretim üyesi alım ilanı yayınlıyor.

Söz konusu ilanda, Fen Edebiyat Fakültesi, Sosyoloji bölümü için Doktor Öğretim Üyesi alınacağı duyurulmuş, şart olarak da ne yazılmış biliyor musunuz?

İlandan aynen okuyorum:

“Uygulamalı Sosyoloji Anabilim Dalı Doktorasını yapmış olmak, toplumsal hareketlilik ve göç alanında tamamladım.

Buradaki “tamamladım” sözcüğünün açık anlamı şu:

İlan adrese teslim hazırlanmış, kadroya alınması planlanan kişinin özgeçmişi aynen ilana kopyalanarak konulmuş!

İlahi adalet de işte böyle yakayı ele verdirmiş.

Sn. Bakanın çok sevdiği, hatta en sevdiği bir dernek var. MEB’in adeta paralel yapısı haline gelen Cihannüma.

İşte bu Ahi Evren Üniversitesi’ni ne yapıp edip adeta Cihannüma Üniversitesi’ne döndürmüşsünüz Sn. Bakan. Kutlarım sizi!

Mesela; Rektör Prof. Dr. Mustafa Kasım Karahocagil’in, Cihannüma Derneği Kırşehir Bölge Temsilciliği ile Genel Merkez Yöneticiliği bulunuyor.

Rektör olunca ilk icraatı da ne olmuş?

Üniversite genel sekreterini görevden alarak yerine vekaleten Cihannüma Derneği genel merkez yöneticilerinden Hüseyin İlter’i atamış.

Devamı da var: Tıp Fakültesi Dekanlığına ve Rektör Yardımcılığına Cihannüma Derneği Kırşehir il temsilciliği görevini yürüten Prof. Dr. Ali Güneş’i atamış.

Üniversitenin Hukuk Müşavirini görevden almış, yerine aynı üniversitenin, eğitim fakültesi hocası olan Dr. Öğretim Üyesi Halit Ertuğrul’un oğlu Hüseyin Ertuğrul’u atamış.

Örneğin; 10 yıldır Ak Parti Kırşehir İl Kadın Kolları başkanlığını yürüten Meryem Düğer, Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu’nda kadrolu ve maaşını buradan alıyor.

Sn. Bakan yasaya aykırı bu kadronun sebebi hikmeti nedir?

Bir de AKP’ye en yakın olan ve desteklenen Bezmialem Vakıf Üniversitesi var.

Üniversitenin Mütevelli Heyeti Başkanlığını Ahmet Akca yapıyor. Ahmet Akca kim? O da Cihannüma Derneği’nin Genel Başkan Vekili.

Bu arada Ahmet Akça, Cihannüma Derneği Yönetim Kurulu Üyesi iken, Bezmialem Üniversitesi Mütevelli Heyeti Başkanlığı yanı sıra, Turkcell Yönetim Kurulu Başkanlığı da yapıyor. Bitti mi? Bitmedi!

Ahmet Kesgin Kim?

Söyleyelim; O da Cihannüma Derneği’nin de “Eğitimden Sorumlu” Genel Başkan Yardımcısı.

Serhat Kalkınma Ajansı Genel Sekreteri Dr. İbrahim Taşdemir’in yolu da Cihannüma ile kesişir ve Yönetim Kurulu Üyesi olduktan kısa zaman sonra da Milli Eğitim Bakanlığı’nın en stratejik dairelerinden birisi olan İdari ve Mali İşler Daire Başkanı yapılır.

Yani Sn. Bakan; Bakanlığınızın mali ve idari işleri de, Cihannüma Yönetim Kurulu Üyesi’nden soruluyor.

Hoş, kişiye özel kanunlarla rektör olmuş bir bakan olarak, sizin bunlara verilecek ne gibi bir cevabınız olur, doğrusu merak ediyorum.

Sahi Sn. Bakan;

Bizzat sizin Hacı Bayram Üniversitesi’nin rektörlüğüne atanma süreciniz de çok tartışmalara neden olmuştu de mi?

Rektörlük için aslında 3 yıl profesörlük yapma şartı vardı ve koşul sizin, rektör olarak atanabilmeniz için kaldırılmıştı.

Rektör olabilmek için gerekli olan üç yıllık profesörlük şartı, kanun değiştirilerek kaldırıldı ve sizin atanmanızın ardından, kanun tekrar eski haline döndürüldü.

Sonuç itibarıyla karşı karşıya olduğumuz durum şudur:

AKP’den talimat almadan herhangi bir iş yapmayan YÖK…

YÖK’ten talimat almadan da hiçbir iş yapmayan bir üniversite!

Yükseköğretim dünyamızı ne yazık ki böylesine hazin, böylesine acıklı bir tabloya sürüklediniz!

Bakın; Boğaziçi Üniversitesinde sebep olduğunuz haklı direniş, sizin “1000 günlük Ayıbınız” olarak tarihe geçti.

550’den fazla kişiyi gözaltına aldınız, 10 kişiyi tutukladınız, 24 kişiye de ev hapsi uyguladınız.

Dünya kamuoyunda da kınanan Boğaziçi’ndeki tarihi ayıbınız sürüyor ve onurlu akademisyenler size sırtını dönmeye devam ediyor. Buradan onlara selam olsun.

Biliyor musunuz ki; Avrupa’daki 35 ülke arasında, rektörün üniversite dışında belirlenip onaylandığı tek ülke biziz!

Ve keşke, iktidar partisinde aday adayı olmak, aday olmak, milletvekili olmak, eski bir bakan olmak ya da bunların yakını olmak, İlim Yayma, TÜGVA veya Cihannüma gibi referanslar aramasaydınız?

Bu ülkenin asıl beka sorunu, Milli Eğitimde toplumsal bir bütünlük sergilemeyişimiz, aksine kin ve nefret dolu kamplarda kutuplaşmamızdır.

Milli Eğitim bütçesinden eğitim yatırımlarına ayrılan payı her geçen yıl düşürdünüz.

2002 yılında yüzde 17,18 olan bu payı 2023 yılına gelindiğinde yüzde 9,18’e indirdiniz ve eğitim harcamalarında esas yükü velilerin sırtına yıktınız!

Sayenizde; ilköğretimden yükseköğretim düzeyine kadar yıllık bazda devlet tarafından karşılanan giderler bakımından öğrenci başına, 36 OECD üyesi ülkenin içinde 34. sırada yer alıyoruz.

4+4+4 sistemi getirip düz liseleri kapattınız. Bu sistem dert artı, dert artı, dert oldu!

Liselere girişte tam beş farklı sınav sistemi denediniz ve Anadolu ya da fen liselerine yerleşemeyen binlerce öğrenciyi açıkta bıraktınız.

Sonra bu öğrencileri zorla imam hatip liseleri, meslek liseleri ve özel okullara yönlendirdiniz.

Fırsat eşitliğini sağlayacağız dediniz. 4+4+4’e geçildiğinden beri kamu okullarına ayrılmayan bütçeyi, “teşvik” adı altında özel okullara aktardınız.

2002 öncesi yüzde 2 olan özel okul oranı sizin marifetinizle tam yüzde 25’lere ulaştı.

Devlet okullarında tekli eğitime geçip yaygınlaştıracağız dediniz.

Sizden önceki Bakan İsmet Yılmaz da “Allah nasip ederse 2019 yılının sonuna kadar ikili eğitimi bitireceğiz” dedi.

Hani nerede tekli eğitim?

“Kullanılmayan köy okullarını köy yaşam merkezlerine dönüştüreceğiz” dediniz. İktidarınızda tam 13 bin 800 köy okulunu kapattınız. Çocuklarımızı, “taşımalı eğitim” adı altında eğitimden uzaklaştırdınız.

Yatılı ilk öğretim bölge okullarının sayısı azalttınız, dar ve sabit gelirli ailelerin çocukları merdiven altı vakıf, cemaat ve derneklerin yurtlarına mahkum ettiniz!

Ataması yapılmayan öğretmen sayısı

1 milyonu buldu. Eğitim emekçilerini sözleşmeli adı altında güvencesiz hale getirdiniz. Özel sektörde öğretmenleri asgari ücrete, hatta altına mahkum ettiniz!

Söz vermiştiniz;

Okullarda ücretsiz yemek uygulaması başlatacaktınız? Çocuklarımızı derslere aç girmeye mahkum ettiniz!

Söz vermiştiniz;

Okul öncesi eğitimde okullaşma oranını yüzde 90’a çıkaracağız dediniz. Açtığınız devlet ana okullarını paralı yaptınız!

Sonuç itibarıyla;

Sorunun kaynağı olanlar çözümün parçası olamazlar.

Çünkü sorun zihniyet meselesi!

Sorun, öğrenci değil seçmen yetiştirmek istemeniz!

Ancak evvelâ günah galeriniz için bir tövbe edin, sonra zihniyet abdesti alıp gelin; ancak o zaman anlaşabiliriz.

O zamana kadar eğitime ve eğitimciye gölge etmeyin yeter.

İktidarınız döneminde Milli Eğitim’de tam 9 bakan değişikliği yapıldı.

Her Bakan göreve geldiği günün ertesi günü önceki Bakanı eleştirmiş, neredeyse onun yaptığı tüm işlemlerin üzerine bir çizgi çekti, hemen de kendi kadrolaşmasını yaptı.

Ardından, önce program değiştirdi, yetmedi farklı bir müfredat uyguladı, yine yetmedi sınav sistemini değiştirdi, o da yetmedi sınıf geçme, ders geçme sistemi ile oynayıp durdu.

Böylesine kişiye göre değişen bir “eğitim politikasızlığının” içinde çırpınıp durduk.

Bakın daha yeni bir rapor yayınlandı:

Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı (PISA) sonuçlarına göre;

OECD ülkelerindeki öğrencilere kıyasla bizim çocuklarımız, kendilerini güvende hissetmiyorlar. Bu konuda Türkiye, 73 ülke arasında sonuncu oldu, övünebilirsiniz!

81 ülkenin katıldığı araştırmada Türkiye’nin, 2018’e göre matematikteki puanı sabit kaldı, okumadaki oranı 10 puan azaldı.

81 ülke arasında 39. sırada yer aldık, bilim alanında da 79 ülke arasında yine 39. sıra ile yetindik.

Sn. Bakan, bu noktada hadi gelin biraz da sizden bahsedelim.

Müsteşar olduğunuz dönemde adeta “gölge bakanlık” yaptığınızı biliyoruz.

Döneminizde bir gecede çıkarılan kanun ile tüm ülkedeki idareciler görevden alındı, atamalar yapıldı.

2014 yılındaki bu atamalara kimlerin referansı ile karar veriliyordu?

Tabii ki sendika, tarikat, dernek, grup, oluşum türü yapılanmaların dediği oluyordu.

Atamalarda dikkat edilmeyen tek özellik elbette ki “liyakat”tı!..

Sn. Bakan mesela müsteşarlığınız döneminde, eğitim tarihimizin en büyük kıyımını yaptınız!

O dönemde, yani 2014 Ağustos’unda milliyetçi, Kamu Sen’ci ve az da olsa sol görüşlü 15.000 okul ve kurum müdürü, 2015 yılı haziran ayında ise 5.000 okul ve kurum müdürü, talimatınızla görevden alındı.

Bu iki yılda toplam 30.000 müdür başyardımcısı ve müdür yardımcılarının da görevlerine son verildi.

Birçok insan bu yıkıma katlanamadı. Birçok yuva dağıldı. Birçok kişi ekonomik zorluklar yaşadı.

Vicdanınız gerçekten rahat mı? Bu yandaş kayırmacı politikanız, maalesef ülkemizde eğitim barışına vurulan en büyük darbe oldu.

Nitelik önemli değildi çünkü.

Rızık verici siz misiniz?

Neyse yeniden eğitim sistemimize dönelim:

Aradan yıllar geçti ve kader gölgenizi kaldırdı ve memleketimin can çekişen eğitiminin bakanı oldunuz.

Tabii ki huyunuzdan vazgeçmediniz! Göreve gelir gelmez kadrolaşma için kolları sıvadınız. Tabii tam da bu noktada, konuşmamın başlarında da örnekleriyle söz ettiğim, Kurucusu olduğunuz, “Cihannuma”yı devreye soktunuz.

Nedendir bilinmez bu yapı sizin en önemli referansınız oldu.

Dernek devreye girdi, atama rüzgarları ortalığı kasıp kavurdu, yeni bakan yardımcıları, genel müdürler, daire başkanları, il milli eğitim müdürleri, müdür yardımcıları, ilçe milli eğitim müdürleri kolları sıvadılar.

Sizin döneminizde maalesef; İl müdür yardımcısı ilçe müdüründen, ilçe müdürü şube müdüründen, şube müdürü okul müdüründen, okul müdürü müdür yardımcısından, müdür yardımcısı öğretmenden, öğretmen de kamu işçisinden az maaşla ve geniş sorumlulukla, yetkisiz çalıştı, halen de öyle çalışıyorlar.

Sizin bu sakil durumdan haberiniz var mı? Varsa bu durumu düzeltmek için herhangi bir çalışmanız söz konusu mu?

Bir başka konu mülakat. Sayın Cumhurbaşkanı’nın mülakatı kaldırma talimatı olmasına rağmen siz neden hala mülakatı savunuyorsunuz?

Yoksa yeni kadrolaşmanızı mülakatla yapmak için mi bu kadar ısrarcısınız?

Zaten mevcut durumda, Milli Eğitimde ne kadar dernek, vakıf, cemaat, grup varsa bilin ki hepsi çok aktifler. Hepsi bir protokol dahilinde okullarda cirit atıyorlar.

Bakın bakanlığın yürüttüğü “Çevreme Duyarlıyım, Değerlerime Sahip Çıkıyorum”(ÇEDES) adlı bir projesi var.

Bu proje ile okullarda bir “manevi danışman” furyasıdır gidiyor.

Sn. Bakan siz din eğitimi almış öğretmenlerinize güvenmiyor musunuz? Diyanetin görevlilerinin gerçekten okullarımızdaki görevi gerçekten nedir diye size buradan soruyorum?

Okullarımızda formasyonu olan öğretmenlerimiz yok mu? Öğretmenlerimiz yeterince donanımlı ve liyakatli değil mi? Yapmayın, yazıktır.

Eğitimde temel felsefe, nitelikli eğitimin yolunu açmak, fırsat eşitliğini sağlamak, devlet güvencesiyle parasız eğitime geçiş yolunda çalışmalar yapmak, sonuç itibarı ile liyakat sahibi gençler yetiştirmek olmalıdır.

Çünkü; çeleceğin aydınlık Türkiye’sini kurmanın yolu, ancak insan hak ve hürriyetlerinin egemen olduğu, hukukun tüm kurum ve kurallarıyla işlediği bir sistemle mümkündür.,

Aynı zamanda adaletin herkesi için tesis edildiği, laik ve demokratik bir ülkede yaşayabilmek için de, milli eğitimdeki bu ideallerin hayata geçmesi şarttır.

Şöyle bitireyim;

Yargı kararına rağmen keyfi bir uygulama ile Andımızı yasaklamanız, bu milletin tarihine bir “utanç kararı” olarak yazılmıştır.

Çocuklarımızın, “Ne mutlu Türküm diyene!” diye haykırmasından rahatsızlık duyanların gerçek niyetinin, kimliksiz bir zihniyete sahip bireyler yetiştirmek olduğu net biçimde anlaşılmıştır. Onlara inat buradan haykırıyorum;

Varlığımız Türk Varlığına Armağan olsun; Ne Mutlu Türküm Diyene!”

Ancak öncelikle konuşulan iller İstanbul ve Ankara... Sanki öteki iller önemli değilmiş gibi!

Merakla Türkiye'nin üçüncü büyük şehri olan İzmir ile ilgili bir gerçekçi haber veya yorum duyarım diye bekliyorum ama nafile!

Neden acaba?

AKP - MHP itiifakı gözünü illaki İstanbul ve Ankara'ya dikmiş, başka bir şey dediği yok gibi!

Oysa ki, İzmir Büyükşehir Belediyesi yıllardır çok kötü yönetiliyor. Belediyeyi mezhepçilik ve etnik kimlikler esir almış! İzmir'li belediyecilik hizmeti alamıyor...

"Sokak Kedisi" isimli YouTube kanalı gelmiş İzmir'in İstiklal Caddesi muadili olan Kıbrıs Şehitleri Caddesinde halkla röportaj yapıyor. Röportaja konuk olanların nerede ise  tamamı CHP'li veya CHP'ye oy vermiş ama çoğunluğu CHP'den ve Tunç Soyer'den memnun olmadıklarını söylüyor.

Buna karşılık AKP -MHP bloğu ne yapıyor? Hiç bir şey yapmıyor ... Seçimi kazanmak için her ortam oluşmuş ama Cumhur İttifakı'ndan çıt yok!

Nihayetinde siyasetin amacı seçim kazanmak ve yönetmektir. Ama Cumhur İttifakı nedense İzmir konusunda çok atıl duruyor ... Eminim ki, geçmişte olduğu gibi İzmir'e yine kazanamayacak bir aday koyup burayı CHP'ye bırakacaklar!

İzmir, CHP'nin kalesi değildir ancak bilhassa "derin siyaset" tarafından CHP'ye bırakılmaktadır. Düşünün bakalım niçin?

Yazıp duruyorum, yerel seçimlerde zımni bir paylaşım söz konusudur. Partiler belirli şehirlerde birbirinin ayağına basmamakta ve kazanmak için adımlar atmamaktadır.

Bunun sebebi, "derin siyaset"in toplumun belli kesimlerinde  artan psikolojik depresif basıncı kontrollü bir şekilde dışarı atmak için bu şehirleri bir vana olarak kullanmak isteyişidir... Bana göre İzmir bunun merkezidir...

Ancak bu, en çok İzmir'de yaşayan halkı hizmet alamamaktan ötürü çok etkilemektedir. İzmir her şeyi ile bir dünya markası olmalıdır ve halkı refah içinde çağdaş bir kentte yaşamalıdır. Fakat bu "derin siyaset" tarafından engellenmektedir.

Siyaset oyunundaki siyaset yapıcılar maalesef aldıkları kararlar ve uyguladıkları politikalar sebebiyle bizleri yani halkı hiç düşünmediklerini gösteriyorlar!

Örnek mi? İzmir'e bakın ne dediğimi anlarsınız!

Özcan PEHLİVANOĞLU
08 Aralık 2023 / İzmir

Ayşe Sibel Yanıkömeroğlu, X sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada, partisinden istifa ettiğini duyurdu.

Yanıkömeroğlu, açıklamasında şunları kaydetti;

Kurucular Kurulu üyesi olduğum İyi Parti üyeliğinden istifa etmiş bulunmaktayım. Kuruluş amaç ve ilkelerimizden bir süredir uzaklaşmış olmanın üzüntüsü içerisindeyim. Bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da ülkemin çıkarlarına öncelik vererek çalışmalarıma devam edeceğim.

Bana göre yapılması gereken tek şey, İyi Parti'nin "Cumhur İttifakı"na katılmasıdır. Çünkü artık geri dönülüp CHP ile bir ittifak yapılması siyaseten intihar anlamına gelir...

Bu sebeple başka bir şekilde İyi Parti'nin yerel seçimlerde başarılı olması ve hatta yaşaması mümkün değildir. 

Kanımca Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve MHP lideri Devlet Bahçeli İyi Parti'nin "Cumhur İttifakı"na katılmasına olumlu yaklaşacaklardır. Bu konuda zaman zaman mesajlarda vermişlerdir. 

İyi Parti " Cumhur İttifakı"na katıldığı takdirde ve kendisine bırakılması halinde; AKP'nin bir türlü alamadığı İzmir, Tekirdağ, Edirne, Kırklareli, Eskişehir gibi illeri CHP'nin elinden alabilir... Bence bu durum RTE ve Bahçeli tarafından değerlendiriliyordur! 

Aksi durum olursa İyi Parti'nin bir ilçe bile kazanması zor olur... Bunu sadece ben değil İyi Parti Genel İdare Kurulunda bir sunum yapan Ahmet Zeki Üçok'un da söylediğini 06 Aralık 2023 tarihli Sözcü Gazetesinde Aytunç Erkin'in yazısından anlıyoruz... 

Meral Akşener ya partisinin ölümünü kabullenecek ya da partisini yaşatma rolünü tercih edecek. İyi Parti "Cumhur İttifakı"na katılmaz ise ömrünü tamamlayacak! Önemli olan Akşener'in bunu görmesi ve 2018'den beri yaptığı hatalarının yanına bir doğru eklemesidir. 

Bir de Türk Milliyetçilerinin dillendirdiği "Milliyetçi İttifak"a sıcak yaklaşması onun için şimdilik ikinci derecede yaşamsal önem taşımaktadır... Bunu da göz ardı etmemelidir! 

Akşener ve İyi Parti için bu nedenlerle doğru adres "Cumhur İttifakı"dır... Bana göre Recep Tayyip Erdoğan buna bir yol açacaktır! 

Özcan PEHLİVANOĞLU
06 Aralık 2023 / İzmir

Not: Harita Ahmet Zeki Üçok'un İyi Parti'nin tek başına yerel seçimlere girmesi halinde uğrayacağı bozgunu gösteren haritasıdır...

CHP tabanı bunu fırsat bilerek partiyi gerçek Atatürk ruhu kuruluş ilkeleriyle buluşturmak için teyakkuz ilan etmelidir. CHP Türk’le, Atatürk’le ve Cumhuriyet değerleriyle buluşmalıdır.

CHP Kurultayı, andımız okunarak başlamalı, “Ne mutlu Türküm diyene” diyerek bitirilmelidir. Aksi Atatürk’ü tasfiye onun ruhuna Cumhuriyet ilkelerine ihanettir.

CHP Kurultayı, etnik bölücülüğün ülkeyi tehdit ettiği küresel etnik projelerin peş peşe servis edildiği kritik süreçte Türk milli kimliğine fiilen etnik kimlik muamelesi yapılmıştır.

CHP Kurultayı, Cumhuriyet ve Demokrasi için bir umut olmasına rağmen Atatürk’ün ilk defa “Yüce Türk Milleti” sözü ile milli kimlik vurgusu kurultay süresince  “Türk” yok denecek kadar konuşma ve görsellerde az yer almıştır.

Kurultay sonucu CHP, Türk devlet, vatan ve millet geleceğinin tehdit altında olduğu bir dönemde emperyalizme karşı mücadelede Atatürk modeli ile buluşması ülkeye nefes ve fırsattır. Aksi fiyaskodur.

CHP Kurultayı, Türkiye’ye Cumhuriyeti getiren Atatürk ve Cumhuriyetin kuruluş kadrosunun fabrika ayarlarına ve kuruluş ilkelerine geriye dönüşe vesile olur.

CHP Kurultayı, Demokrasi ve Cumhuriyete ülkenin ne kadar ihtiyacı olduğunun açık göstergesidir. Umarım diğer partilere gerçek demokrasiye geçişte örnek ve emsal olur.

“APONUN HEYKELİNİ DİKECEĞİZ” diyen Selahattin Demirtaş’a selam duran bir değişim; küresel “Yeni CHP” projesine hizmet eder.

Gerçek Değişim CHP’nin Atatürk çizgisine kuruluş kodlarına dönmesiyle mümkündür. CHP Genel başkan adayları Kemal Kılıçdaroğlu ve Özgür Özel “APONUN HEYKELİNİ dikeceğiz” diyen Selahattin Demirtaş’ı selamlama yarışına girmeleri tam bir fiyasko ve hayal kırıklığıdır.

“Apo’nun heykelini dikeceğiz” Kavalacı etnik bölücü sever siyaset dilini HDP’yi aratmayan BOP’un yeni versiyonu küresel lobi dili “yeni CHP” Türkiye’nin umudu değil felaketidir.

Bu etnikçi dil acilen Atatürk ve Cumhuriyetin kuruluş değerlerine evrilmelidir. Aksi CHP’yi marjinalleştirir.

CHP’li Özgür Özel sahi niçin Tunceli’ye değil de “Dersim’e selam olsun” diyor. O ilin adını Atatürk koymadı mı?” Apo’nun heykelini dikeceğiz” diyen Demirtaş’a bu aşk neden?

Bu siyaset dili BOP’çudur. CHP kongresinde “bölücülere selam olsun” sözleri salonu ayağa kaldırıp protesto edilmedikçe CHP asla Atatürk’ün partisi olamaz.

Bu etnik bölücü bakış kafa ile CHP sittin sene iktidara gelemez. Sokaktaki vatandaş “Kemal Kılıçdaroğlu Cumhurbaşkanı adayı” olmasın dedi. Israrla oldu kaybetti. “CHP Genel Başkanı adayı olmasın” denildi. Oldu yine kaybetti. Milletin hassasiyet ve beklentilerinin aksine siyaset hüsranla sonuçlanır.

Kurşun asker imtiyazlı delege ile sonuç sürpriz olmuştur. Umarız Ali-Veli gitti Veli-Ali geldi hayal kırıklığı olma!

CHP Kurultay sonuçları Türk milletine hayırlı uğurlu olsun.

Sabri ŞENEL – 5.11.2023 / İstanbul-Ümraniye

İYİ Parti, Türk milliyetçisi gazetecilerin gözaltına alınmasına 81 ilde tepki gösterecek. Basın mesuplarına yapılan duyuruda, 24 Ekim Salı günü İYİ Parti'nin 81 il başkanlığında ortak basın açıklaması yapılacağı belirtildi. 

"Değerli basın mensupları,

İYİ Parti'nin 81 İl Başkanlığınca, tutuklanan genç gazeteciler Serkan Kafkas, Süha Çardaklı ve Batuhan Çolak'a destek için 24 Ekim Salı (YARIN) ortak basın açıklaması yapılacak. Bu kapsamda Ankara'daki açıklama İl Başkanımız Yener Yıldırım tarafından saat 12.00'de Ankara Adliyesi önünde gerçekleştirilecek. 

Bilginize sunar, iyi çalışmalar dileriz."

Biden, "Özellikle Türk hükümetinin Suriye'nin kuzeydoğusuna askeri harekat için attığı adımların bölgedeki barışı, istikrarı ve güvenliği tehdit ettiğini, DEAŞ ile mücadeleyi zayıflattığını" savunarak, Suriye içindeki ve Suriye'yi ilgilendiren mevcut durumun "ABD'nin ulusal güvenliği ve dış politikasına alışılmadık ve olağanüstü bir tehdit" oluşturmaya devam ettiğini ileri sürdü.

İNCE: ABD'NİN VARLIĞI TÜRKİYE İÇİN TEHDİT

ABD'nin kararnamesine Cumhurbaşkanı Erdoğan tepki gösterdi. Erdoğan, "(ABD'nin) söz konusu açıklama müttefiklik ve stratejik ortaklık ruhuyla bağdaşmadığı gibi Suriye'yi bölmeye çalışan terör örgütlerine de cesaret vermektedir. ABD'nin PKK'nın Suriye'deki uzantılarıyla bu ülkede yürüttüğü faaliyetler Türkiye'nin milli güvenliği için olağanüstü bir tehdit mahiyetine sahiptir.'' ifadelerini kullandı. 

Memleket Partisi Genel Başkanı Muharrem İnce de ABD'ye tepki gösterdi. Sosyal medya hesabından paylaşım yapan İnce, "ABD’ye 10 bin kilometre uzaklıktaki Suriye’deki, Türkiye’nin askeri varlığı nasıl oluyor da ABD’nin ulusal varlığını tehdit ediyor? Erdoğan’ın açıklaması gayet yerindedir: esas ABD’nin Suriye’deki varlığı Türkiye için tehdittir!" ifadelerini kullandı. 

-Atatürk’ün emaneti Hatay’la ilgili toplumun dikkatini çekecek bir adım bile atmamıştır.

-Atatürk’ün kurduğu partiyi temsil edemezler.

-Anıtkabir’de Atatürk’ten özür dileyerek 6 oku teslim etsinler ve parti ismini değiştirsinler. Yurttaş olarak önerim bu.” 

‘ANKARA’YI HEDİYE ETTİK, HALA ALACAKLIYIZ’

“Pek çok CHP’li siyasetçi arkadaşımız televizyonlarda 15 milletvekili mevzusunu söylüyorlar. Bunun bir ödemesi vardıysa İstanbul ve Ankara’yı hediye ederek kendilerine ödedik, hâlâ alacaklıyız”.

‘2028’DE DE İTTİFAK YOK’

“Biz ittifak sisteminden vazgeçtik. Türkiye için eğile büküle öldük. Bundan sonra yok. İttifak sistemiyle yol yürümeyeceğiz. Sadece bugün değil 2028’de de kendi başımıza gireceğiz. Bu ortak seçilmiş belediye başkanlarımızı kötüleyeceğimiz anlamına gelmez. İstanbul’u alan Türkiye’yi alamıyormuş. Biz alamadık. İster beni suçlayın ister başkasını” diyerek genel seçimlerde ittifak yapılmayacağını açıkladı.

Kaynak: Ajanslar/ Cumhuriyet

“Aziz Türk Milleti, 1996 yılından bu yana Trabzon’daki Sümela Manastırı’nda ayin yapılmaya başlanmıştır. AKP iktidarı ile adeta resmileşen ayin “Meryem Ana’nın göğe yükseliş günü yıldönümü” adıyla, her yıl 15 Ağustos’ta düzenlenen bir tören halini almıştır."

15 AĞUSTOS'UN ÖNEMİ

"Diğer taraftan, 15 Ağustos’un bizim için önemli bir özelliği vardır: Trabzon, Fatih Sultan Mehmet tarafından, 15 Ağustos 1461’de fethedilmiştir. Bu bakımdan, Sümela Manastırı ayini için 15 Ağustos'un seçilmesi kasıtlı ve manidardır. Nitekim Pontus hayalleri kuranlar, Atatürk’ün Samsun’a çıktığı 19 Mayıs’ı sözde “Pontus soykırım” günü olarak kabul etmekte ve Atatürk’ü “soykırım” yapmakla suçlamaktadırlar. Bu yıl 19 Mayıs’ta Başbakan Miçotakis, “Zulme uğrayan ve yok edilen Pontus Rumlarının Soykırım Gününü anıyoruz...Uluslararası tanınma mücadelesi devam ediyor. Anma Günü, Doğrulama Günü olana kadar devam edecektir " diyerek gerçek niyetlerini artık açıkça ilan etmektedir."

AKP'DEN BASİRETSİZ TUTUM

"Yunan tarafına bu cesareti veren, AKP iktidarlarının silik ve korkak duruşudur. Mavi Vatan'da milli hak ve menfaatlerimizi koruyamayan, 12 Adaların silahlanmasına karşı duramayan ve 2004'den bu yana, Ege Denizi'nde 24 ada, adacık ve kayalığın Yunan tarafınca aleni olarak işgaline ses çıkaramayan AKP, Ege'den sonra Karadeniz'de de basiretsiz tutumunu devam ettirmektedir. Sümela Manastırı Ayini için yapılan davet çağrılarında, Fener Rum Patriği için "Ekümenik" sıfatının kullanılması, diğer bir skandaldır. Sözüm ona yerli ve milli AKP'nin, Ekümenlik konusundaki sessizliği, AKP iktidarlarının teslimiyetini göstermektedir. Oysa, Lozan anlaşması tutanakları ve Yargı kararları çerçevesinde, Fatih Kaymakamlığına bağlı dinî bir kuruluş olan Fener Rum Patrikhanesinin “ekümeniklik” iddiası hukuki gerçeklerle bağdaşmamaktadır."

"PONTUSÇULUK" KAMPANYASI

"Sonuç olarak; Sümela Manastırı duyurulur Ayinleri, her yıl artan bir tempo ile "Pontusçuluk" kampanyasına dönüşmektedir. Bu kampanyayı düzenleyenlerin amacı, sözde Pontus bölgesi dahil, Yunan "Megali İdeasının (Büyük İdeal)" gerçekleşmesini sağlamaktır. Buna karşılık AKP iktidarının pasif ve teslimiyetçi tutumu, Rum/Yunan tarafını cesaretlendirmekte, Pontusçuluk hayalleri, Karadeniz bölgesini Rum/Yunan ajanların oyun alanına çevirmektedir. Mütekabiliyet esasına göre, Batı Trakya'daki Türk soydaşlarımızın hak ve çıkarlarını koruyamayan AKP'nin, Sümela Manastırı Ayinleri konusundaki sorumsuz tutumu, artık açık bir güvenlik sorununa dönmüştür. Zafer Partisi olarak, bu ayinlerin artık durdurulmasını bir milli güvenlik meselesi olarak görmekteyiz. Bu kapsamda, başta Trabzon olmak üzere, bölgedeki Pontusçuluk faaliyetlerini yakından takip etmeye devam edeceğiz. Kamuoyuna saygıyla duyurulur.”

***

Kedi beslemeyen, fareleri besler… Burada mesaj çok net… Alanı kedilerden temizlerseniz veya kedilere düşmansanız, farelere alan açıyorsunuz demektir… Bu bir kader değil, tercihtir… Farelerle ne kadar sonuç alınabiliyorsa o kadar sonuç alabilirsiniz… Siyasî akıbetiniz tamamen farelerin itibarına ve siyasî performansına bağlıdır…

***

Aç ayı oynamaz… Armudun iyisini ayılar yer… Bu iki atasözü kardeş de sayılabilir… Ayılar çok uzaktan da olsa iyi koku alır… Balın ve malın dibini sıyırmayı severler… Evet aç ayı oynamaz ama tok ayı oynadığı gibi sizi de istediği gibi oynatır… Oyunun ne zaman biteceğine artık ayı karar verir…

***

At nallanırken kurbağa ayağını uzatmaz… Eğer bir yerde kurbağa nallanıyorsa, yani kurbağaya yapılmaması gereken bir muamele yapılıyor ve o parlatılıyorsa, orada liyakat yoktur, asla vazgeçilemez bir suç ortaklığı vardır…

***

Katıra baban kim demişler, dayım attır demiş… Katır asalet taslayacak ya, atı öne çıkarır… Siyasette de sadece iyi yanlarını pazara çıkarıp gerçeğini gizlemeye çalışan taşra kurnazları pek çoktur… Görünmediklerini zannederler ama oturmaya yarayan yerleri hep açıktadır…

***

Beleş atın dişine bakılmaz… Tam da haramîlere göre bir atasözü… Hele de devlet malıysa bulduğunu götüreceksin!.. Dişine, yaşına bakmayacaksın!.. Doymayacaksın, çalabildiğin kadar çalacaksın!.. Senden sonra tufanmış, umurunda olmayacak!..

***

Pekmeziniz iyiyse sineğin Bağdat’tan bile olsa uçup geldiği düzenlerde, tedbir almazsanız, yolsuzluklar yol, şerefsizlikler şeref, namussuzluklar da namus hâline gelebiliyor!..

İnançlarımız, ideolojilerimiz, değerlerimiz bu iğrenç döngüye alet edilirken, perdenin arkasında bambaşka bir çark işliyor… Kötü adam Erol Taş’ın o mağarada ağzının kenarından sular aka aka kahkahalar eşliğinde butları koparması gibi…

Yazımızın son bölümüne ‘sırtlanların dünyası’nı koyalım da konu biraz daha anlaşılsın:

Öncelikle israfı sevmezler… Leşin hiçbir yerini ayırmazlar… Gerdandı, döştü, antrikottu, bonfileydi demezler… Kemik, boynuz, toynak, bağırsak ne varsa dibini sıyırırlar... Bu anlamda gerçekten prensip sahibidirler…

Avlanma zahmetine mecbur kalmadıkça girmezler… Başkasının avına çökmek en sevdikleri iştir… Diğer hayvanların binbir zahmetle düşürdüğü avı, sırf cenaze ortada kalmasın diye, adeta amme hizmeti yaparak karınlarına indirirler…

Sırtlanların teşkilat disiplini yüksektir… Topluluklar halinde yaşarlar… Leşe çökerken bazen adaletsizlikler yaşansa da son kertede teşkilat disiplini devreye girer, aralarında otoriteye isyan pek çıkmaz… Herkes irili ufaklı payını alır…

Ne kadar tanıdık değil mi?

Servet Avcı - Yeniçağ

Bu şartlarda bilimsel verilere dayalı analiz yapma yeteneği ve temsil kabiliyetine sahip fikir öncüleri toplumla buluşabilirse yeni sosyoloji ve siyaset kendini yeniden üretir.

Bu durumda parti kurmak aşaması, işin teknisyenliğinden ibarettir.

YANİ PARTİ KURMAK TURŞU KURMAYA BENZEMEZ !

Rubil Gökdemir

Eminağaoğlu, ‘siyasi partiler yasasına göre en çok 3 yıl seçilen genel başkanın genel başkanlık görevi bu süre dolduğunda kendiliğinden sona eriyor. Yasada hatta tüzükte bile mevcut genel başkanın görevi yeni başkan seçilene kadar devam eder hükmü yer almıyor.’ ifadelerini kullandı.

Peki bu durumda ne yapmalı? Parti meclisi ve delegelerin görevinin devam ettiğine dikkat çeken Eminağaoğlu, ‘PM olağanüstü toplanıp, partiyi temsil yetkisini kendi içlerinde birine vermesi gerekiyor. Nitelikli yeter sayı aranmadan konuyu karara bağlaması sonrasında da 45 gün içinde olağanüstü kurul toplanmalı.’ şeklinde konuştu.

CHP'DEN YANIT

CHP kurmayları ise genel başkanlıktan düşme gibi bir durumun söz konusu olmadığını bu konuda Yargıtay’ın karar verebileceğini ifade etti. Olağan takvim kurultay için başladı, seçim öncesinde yapılacak vurgusu yapıldı.

"MHP olarak, TBMM'de görüşülecek kanun tekliflerini tereddütsüz destekleyeceğimizi; vatanımızın ve milletimizin başta deprem olmak üzere farklı sebeplerden kaynaklanan akut ihtiyaçlarının karşılanması için yapıcı ve müspet irademizi göstereceğimizi huzurlarınızda açıklamak istiyorum.

Siz değerli milletvekillerinden ricam, Genel Kurul çalışmalarına aktif ve eksiksiz şekilde katılmanızdır.

Milliyetçi Hareket Partisi ve Cumhur İttifakı olarak milletimizin sesine ses, özlemlerine nefes, hedeflerine de beden olmaya her zaman varız ve hazırız. Yeri ve zamanı gelince dost için ölmesini, düşman için dirilmesini biliriz.

Hayat pahalılığı kaderimiz değildir. Kur ve faizdeki oynaklıklar gündemdeki ağırlığını inşallah kaybedecektir.

Emekli maaşı zammı teklifi

Emeklilerimizi yapılan yüzde 25 maaş zammı gördüğümüz kadarıyla makul ve yeterli bulunmamıştır. İlk olarak memur maaşlarına ilavesi planlanan 8 binlik artışın kök ücrete ve aynısıyla emekli maaşlarına da yansıtılması beklentimiz ve talebimizdir.

CHP'de çarşı karışmış, İYİ Parti'de sular ısınmış. Bizi ne ilgilendirir? Yüzde bir alamayan partiler TBMM'de grup kurmuş. Bizimle ne alakası var? Biz, millete bakarız. Biz, devlete bakarız.

İsveç'in NATO üyeliği

Bu ülkenin üyeliğine karşı Türkiye'nin haklı ve meşru itirazları vardır. İsveç'in, terörle arasına mesafe koymaktan ısrarla imtina ettikleri malumdur.

Türkiye, dayatmaları sineye çekecek kabile devleti değildir.

Milli varlığımızı doğrudan tehdit eden, kanlı terör örgütlerine kucak açan, bunların terörist devşirmesine kendi başkentinde göz yuman bir ülkeyle bir güvenlik mimarisinin gölgesinde nasıl buluşacağız? Böylesi bir acizliğe nasıl göz yumacağız? Bunu nasıl hazmedeceğiz? Sadece ABD istiyor diye, F-16 ile ilgili tehdit var diye tamam mı diyeceğiz? İsveç, PKK'nın Avrupa'daki mağarasıdır. İsveç hükümeti bugüne kadarki köhne politikalarından 180 derece dönüş yaparsa, bizim diyeceğimiz bir şey yoktur. İsveç'in dolaylı yollardan NATO korumasına alındığı, ABD'nin Avrupa'daki ana üslerinden birisi olduğu meydandadır. NATO'nun da Türkiye'nin ahlaki ve hukuki tezlerini gözetmesi ihmali ve inkarı olmayan bir sorumluluğudur.