DEM Eş Genel Başkanı 11 Ağustos'ta Halk TV'de, Türkiye İsrail’e “Filistin’i işgal etmekten vazgeç” dediğinde Netanyahu’nun, “Sen de Kürtleri dövmekten vazgeç” cevabını verdiğini söylüyor.
Bu, masum bir söz aktarımı değildir. Netanyahu’nun Türkiye’ye yönelttiği ağır ithamı reddetmeden, Türkiye’nin Filistin işgaline karşı çıkışını geçersizleştirecek bir cevap gibi kullanmaktır.
Hatimoğulları’na soralım:
Netanyahu ne zamandan beri sizin için hakem, insan hakları savunucusu ve Türkiye hakkında güvenilir bir tanık oldu?
Filistin halkını işgal, abluka, sürgün ve toplu cezalandırma altında tutan bir yönetimin başındaki Netanyahu’yu Türkiye’ye ders verecek bir şahide dönüştürmek hangi siyasetin ürünüdür?
Türkiye Cumhuriyeti’ni “Kürtleri döven devlet”, sistemli şiddete uğrayan yabancı bir halk gibi göstermek eleştiri değil, Netanyahu’nun Türkiye karşıtı propaganda diline içeriden malzeme taşımaktır.
Üstelik Filistin’in işgaliyle Türkiye’yi aynı düzleme koymak, yalnızca ölçüsüz bir benzetme değildir. Türkiye Cumhuriyeti’ni kendi vatandaşlarının ülkesini işgal etmiş yabancı bir güç gibi gösteren zihniyetin dışavurumudur.
Bu benzetmede İsrail’in yerine Türkiye, işgal altındaki Filistinlilerin yerine Kürt kökenli vatandaşlarımız konulmaktadır. Böylece onlar, Türk milletinin eşit ve asli mensupları olarak değil; Türkiye’nin karşısında duran, vatanı işgal edilmiş ayrı bir halk gibi sunulmaktadır.
Bu dil ne barışa hizmet eder ne kardeşliğe. Tam tersine, vatanı ve vatandaşlığı reddeden ayrılıkçı bir zihniyeti açığa vurur. Filistin halkının yaşadığı gerçek işgali de Türkiye’ye karşı kurulan bir siyasi benzetmenin malzemesine dönüştürür.
Netanyahu Türkiye’ye iftira atıyor; Hatimoğulları ise o iftirayı alıp Türkiye’ye karşı siyasi delil gibi kullanıyor. Bu sözler, kimlerin kimlerden feyz aldığını ve Türkiye karşıtı projenin ve propagandanın kimlerin dilinde yeniden üretildiğini açıkça ortaya koyuyor.
İşgalcinin sözüne sarılıp Türkiye’yi mahkûm etmeye kalkanlara millet de size şu sözü hatırlatır:
Bozacının şahidi şıracı.
Oktay VURAL