“Çocukluğumun Bayram Günleri Düştü Gönlüme...
“O” Günler de Marka Yoktu,
Para Yoktu, Makam Yoktu... 
Bizi Biz Yapan Tüm Değerlerimiz Vardı.
“Akşamdan Yeni Elbiselerimizi, Ayakkabılarımızı Yastığımızın Yanına Koyar,
Heyecanla Bayram Sabahını Bekler,
Uyuyamazdık. 
Keşke Hep Çocuk Kalsaydık,
Keşke Hep Tertemiz Kalsaydık,
Keşke O Saf Tertemiz Duygularla Yaşasaydık, Keşke İçimizdeki Çocuk Hiç Büyümeseydi...
🍬
Büyüklerin ellerinden
Küçüklerin gözlerinden
Kerkük’ün unutulmuş hasretinden, 
Bosna’nın bayrağından
Ebu Zer'in yalnızlığından
Bilal-i Habeşi’nin ilk ezanından
Tarık bin Ziyad’ın kılıcından
Filistinli Cafer’in haykırışından
Gazze’nin gözyaşından öpüyoruz…İyi Bayramlar unutulmuşluğun şehri Kaşgar,
İyi bayramlar asaletin inanmışlığın şehri Almaatı,
İyi bayramlar Kadim Türk şehri Bakü,
İyi bayramlar mazlumların diyarı Hocalı,
İyi Bayram haray haray ben Türkem diyen Tebriz,
İyi bayramlar benim,
Boşnağım aynı zamanda Türküm diyen Bosna’m,
İyi bayramlar vefanın şehri Prizren,
İyi bayramlar meleklerin şehri Gazze.
İyi bayramlar utancımız, açlığımız Afrika.
İyi bayramlar Ömer Muhtar’ın soylu çocukları.
İyi bayramlar  kafkasya
Iyi bayramlar arakan 
İyi bayramlar acının, ölümün başkenti Hama.
İyi bayramlar Recep onbaşı, Salih uzman, er Mehmet.
İyi bayramlar kırılganlıklar, üzüntüler
İyi bayramlar ey hüzün...
__//CahitZarifoğlu